پلوبلان های اجدادی برای زنده ماندن در خشکسالی یخ ها را در لوله های گدازه ذوب می کردند

در طول تابستان خشک تقریباً 2000 سال پیش ، افرادی که در غرب نیومکزیکو غربی زندگی می کنند ، به شکم سرد و تاریک یک غار تشکیل شده از آتشفشان خزیدند تا آب یخ زده قلب آن را ذوب کنند. یک مطالعه جدید نشان می دهد که یخ های حفظ شده در این سازه های طبیعی و خنک ممکن است به پوبلوی های پیشینی منطقه کمک کند تا در طی پنج رویداد خشکسالی پایدار بمانند.

تجزیه و تحلیل جدید ذرات زغال از حدود سال 150 میلادی اولین شواهد تاریخی را در اختیار شما قرار می دهد که Puebloans پیشینیان از آتش برای ذوب شدن یخ محبوس شده در عمق لوله های گدازه در هنگام کمبود آب مایع استفاده کرده است ، محققان در 18 نوامبر گزارش دادند گزارش های علمیاین یافته ها شواهدی را نشان می دهد که این افراد باستان برای زنده ماندن در یک محیط غالباً خصمانه ، به طرز چشمگیری تلاش کرده اند.

باربارا میلز ، باستان شناس انسان شناسی از دانشگاه آریزونا در توسان ، كه در این مطالعه مشاركت نداشت ، می گوید: “این مطالعه زیركی افراد بومی را كه از این منطقه استفاده می كردند ، نشان می دهد.” “این همچنین نشان می دهد که چگونه دانش در مورد مسیرهای پیاده روی ، غارها و شیوه های برداشت بیش از قرن ها ، حتی هزاره ها منتقل شده است.”

پوبلوان های اجدادی ، پیشینیان مردم امروز پوئبلو و سازندگان خانه های معروف صخره ای Mesa Verde ، بیش از 10 هزار سال در جنوب غربی غرب ایالات متحده زنده ماندند. کلید اصلی این بقا یافتن راه های خلاقانه برای استخراج آب از یک محیط غیر بخشنده بود.

در آوریل 2017 ، تیمی به سرپرستی بوگدان اوناک ، متخصص پالئوکلیماتولوژیست از دانشگاه فلوریدا جنوبی در تامپا به منظور جمع آوری هسته های یخ از لوله های یخ زده پارک به امید استخراج داده های آب و هوای باستان ، به بنای یادبود ملی ال مالپایس در نیومکزیکو سفر کردند. لوله های گدازه یک فضای خالی است که توسط گدازه روان ، یادگار گذشته فعال آتشفشانی منطقه باقی مانده است. دور از آغاز آتشین خود ، غارها دمایی ثابت در حدود 0 درجه سانتیگراد (32 درجه فارنهایت) را حفظ می کنند که می تواند یخ های انباشته شده – و هر چیزی را که در داخل یخ محبوس شده است حفظ کند برای صدها سال. شکل استوانه ای لوله ها باعث می شود هوای خنک تر و متراکم تری به سمت زمین فرو رفته و هوای گرمتر و سبک تری را به سمت بالا و خارج فشار دهد.

باستان شناس در غار
تحقیقات جدید حاکی از آن است که Puebloans پیشینی از غارهای یخی بازدید کرده تا در زمان خشکسالی آب را آب کند.بوگدان اوناک

Onac و تیم او در ابتدا قصد داشتند فقط داده های دیرینه اقلیم را از یخ استخراج کنند ، اما وقتی به غار 29 رسیدند چیزهای بیشتری پیدا کردند. فضای داخلی لوله گدازه 171 متری پوشیده شده از ذخایر زغال چوبی بود که در حدود 1000 برابر بود. مربع مربع یخ.

تیم تحقیقاتی نمونه هسته ای به طول 59 سانتیمتر را از قسمت های باقی مانده از بلوک یخ بازیابی کردند و متوجه پنج باند سیاه متمایز شدند که طول آن را می شکست. وجود زغال چوب آتش سوزی و وجود آتش در اعماق غار یخی نشان دهنده فعالیت انسان است. حتی هیجان انگیزتر ، موقعیت زغال چوب در یخ به عنوان یک کپسول زمانی عمل می کرد که به محققان اجازه می داد دوره های فعالیت انسان را تعیین کنند. اوناک می گوید: “وقتی هسته را بیرون کشیدیم و زغال را دیدیم ، بدیهی است که ما داشتیم همه جا را می پریدیم ، زیرا این بدان معنی بود که ما یک زمان بندی خواهیم داشت.”

هسته یخ از غار 29
محققان لایه های ذغالی مورخ رادیوکربن را در هسته یخی در غار 29 حفظ کرده اند. همسویی آنها با وقایع شناخته شده خشکسالی در طول 800 سال نشان می دهد که مردم بارها و بارها از غار به عنوان منبع آب شیرین در دوره های خشک استفاده کرده اند.بوگدان اوناک

آنها هسته را ذوب کرده و قطعات ذغالی داخل آن را با استفاده از رادیو کربن قرار دادند. این تاریخ ها – از حدود 150 میلادی تا 950 میلادی متغیر است – مربوط به وقایع خشکسالی ثبت شده در حلقه های درختان در اطراف آن است (SN: 6/1/20) به گفته محققان ، هماهنگی زمانی پنج باند زغالی با وقایع خشکسالی نشان می دهد که شکارچیان و مسافران از آب قابل دسترس برای بقا و اقدامات تشریفاتی طی صدها سال پیگیری می کردند.

میلز می گوید: “همبستگی تاریخ های رادیوکربن با دوره های خشکسالی قابل توجه است.”

محققان پیش از این گمان می کردند که Ancestral Puebloans زمانی از لوله های گدازه منطقه برای آب شیرین بهره برداری کرده است. شبکه های جاده ای باستان در زمین خائنانه جریان گدازه ها عبور می کنند و تکه های سفال و زغال در ورودی غارها و اطراف آن پیدا شده است. اما شواهد تاکنون عمدتاً عینی بوده اند.

خرده سفالهایی با پوشش ذغال ، به تاریخ 1097 م. م. ، نشسته بر روی بلوک یخ ، شواهد دیگری از فعالیت انسان در غار را ارائه می دهد. ظهور اخیر قطعه سفال از بلوک یخ در حال ذوب شدن هیجان انگیز و نگران کننده بود ، زیرا آن را نشان می دهد که یخ با سرعت گرم شدن آب چه سرعت ذوب می شود.

شواهد عکاسی حاکی از آن است که از دهه 1980 حدود 30 سانتی متر یخ در بالای بلوک ذوب شده است که بر اساس تخمین های اوناک می تواند صدها سال از دست رفته داده ها باشد. اوناک می گوید: “ما باید سریع حرکت کنیم زیرا بسیار سریع ذوب می شود.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>