دو سنگ بحث در مورد زمان ورود اولین شهرک نشینان آمریکا است

بحث علمی در مورد بحث برانگیزترین سایت باستان شناسی در قاره آمریکا وارد قلمرو جدید و سنگلاخی شده است.

در سال 2017 ، دانشمندان گزارش دادند که حدود 130،000 سال پیش ، یک فرد ناشناس است همو گونه ها از ابزار سنگی برای شکستن استخوان های ماستودون در نزدیکی سن دیگو کنونی استفاده می کردند. اگر درست باشد ، این بدان معناست که انسانها یا یکی از بستگان نزدیک تکاملی ما حداقل 100000 سال زودتر از آنچه تصور می شد به قاره آمریکا رسیده اند ، درک دانشمندان از زمان استقرار منطقه را به طرز چشمگیری تغییر شکل می دهد (SN: 26/4/17)

منتقدان این س questionال را مطرح کرده اند که آیا واقعاً از سنگهای کشف شده به عنوان ابزار استفاده شده است؟ و محققان دیگر اظهار داشتند که علائم احتمالی ابزاری بر روی استخوانها می تواند ایجاد شود زیرا استخوانها توسط جریانهای سریع حرکت می کنند یا ناشی از فعالیتهای ساختمانی است که سایت کالیفرنیا را قبل از حفر آن در سال 1992 و 1993 به طور نسبی نشان داد.

اما تیم جدیدی شامل برخی از محققان درگیر در یافته های اولیه است ، اما تحلیل های جدید ادعای بحث برانگیز را تقویت می کند. باقیمانده شیمیایی استخوانها بر روی دو سنگی که قبلاً در میان بقایای ماستودون در سایت Cerutti Mastodon پیدا شده بود ، دیده می شود ، دانشمندان در ماه دسامبر گزارش دادند مجله علوم باستان شناسی: گزارش ها. تیم می گوید ، دو سنگ Cerutti همچنین نشانه هایی از تحمل یا وارد آمدن ضربه های سخت در محل تجمع باقیمانده استخوان را نشان می دهد. سنگ بزرگتر ممکن است به عنوان سکویی باشد که بر روی آن استخوانها با سنگ کوچکتر خرد می شود ، احتمالاً برای از بین بردن مغز مغز برای خوردن غذا یا بدست آوردن تکه های استخوان مناسب برای شکل دادن به ابزار.

“بسیاری از ضربات مکرر احتمالاً غلظت های شکسته را ایجاد کرده است [mastodon] استخوانها »که در این سایت یافت شده است ، می گوید ریچارد فولاگر ، یک متخصص جغرافیایی در دانشگاه Wollongong در استرالیا که همچنین بخشی از تحقیقات اصلی بود. انسان دوشی ها – شاید نئاندرتال ها ، دنیسوان ها ، انسان راست قامت یا همو ساپینس – Fullagar ادعا می کند – بقایای موجود بزرگ را در یک یا احتمالاً چندین بازدید از سایت مورد آزار قرار داده است.

در مطالعه جدید ، Fullagar ، لوک بوردز ، زمین شناس باستان شناسی Wollongong و همکارانش با استفاده از میکروسکوپ تشخیص دادند که ساختار شیمیایی و مولکولی باقی مانده دو سنگ با استخوان ها به طور کلی مطابقت دارد. این تیم می گوید که این باقیمانده باید با کوبیدن استخوان های ماموت که به صورت پراکنده در اطراف سنگ ها پیدا شده اند ، به دست آمده باشد. دانشمندان می گویند ، از آنجا که بقایای میکروسکوپی استخوان فقط در جایی مشاهده می شود که سنگها علائم سایش و اثرات سختی را نشان می دهند ، بعید است که پس از پوشیده شدن از رسوبات ، سنگها پس از آنکه به طور تصادفی در تماس با استخوانهای ماستودون قرار گرفتند ، پس مانده آن را جمع کنند.

قسمتهایی از استخوانهای شکسته ماموت Cerutti نیز با پوسته های سخت شده پوشیده شده است که هزاران سال پیش یا بیشتر تشکیل شده است. بقای این پوسته ها ، به گفته محققان ، با این استدلال که ممکن است سنگ ها و استخوان های سروتی به دلیل فعالیت ساختمانی آسیب دیده باشند ، مغایرت دارد.

استخوان های ماستودون
یک مطالعه جدید ممکن است به شواهدی اضافه کند که پیشنهاد بحث برانگیز مبنی بر استخراج سنگها و استخوانهای ماستودون در کالیفرنیا ، از جمله مواردی که در اینجا نشان داده شده است ، نشان دهنده اولین شواهد شناخته شده فعالیت انسان در قاره آمریکا است.لری آگن برود

اما یافته های جدید اختلافات را حل نکرده است. ترافیک مکرر کامیون در طول منطقه در حین ساخت و ساز می تواند سنگها را در برابر استخوانهای قدیمی و فسیل شده ماستودون دفع کند و خساراتی ایجاد کند که برای استفاده باستانی و عمدی از ابزار اشتباه گرفته شده است ، می گوید باستان شناس گری هینز از دانشگاه نوادا ، رنو. هینز می گوید ، به عنوان مثال ، یک استخوان اندام ماستودون که قبلاً کشف نشده بود ، به چند صد قطعه خرد شد ، که مطابق با اثرات کامیون های سنگین است که مرتباً از بالای سر می چرخند.

باقی مانده استخوان که به تازگی تجزیه و تحلیل شده نیز شامل کلاژن نیست. این جز component استخوان به طور معمول در طی فسیل شدن تخریب می شود ، اما آثار از استخوان تازه می توانند به اطراف بچسبند. سنگهایی که احتمالاً مدتها پیش برای شکستن استخوانهای تازه ماستودون استفاده می شده اند باید بقایای حاوی حداقل مقداری کلاژن را داشته باشند. هاینز می گوید ، این کمبود این احتمال را ایجاد می کند که به جای استفاده از سنگ های باستانی برای شکستن استخوان های تازه ماستودون ، ترافیک کامیون سنگ ها را در برابر استخوان های ماستودون فسیل شده که حاوی کلاژن کمی است و یا اصلاً زنده نمانده است ، ایجاد کند.

یک مطالعه منتشر نشده در سال 2015 ، که همچنین توسط Fullagar انجام شد ، بقایای کلاژن را بر روی سه سنگ Cerutti ، از جمله سنگ چکشی که اخیراً پیشنهاد شده است ، یافت. در آن تحقیق از یک رنگ مخصوص برای شناسایی آثار کلاژن استفاده شد. تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا تکنیک های مورد استفاده در مطالعه جدید نمی تواند بقایای کلاژن باستان را تشخیص دهد یا فقط از مناطق نگهدارنده کلاژن از دو سنگ Cerutti نمونه برداری نشده است ، لازم است.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>